Życie z zazdrośnikiem

     Podobno nie ma miłości bez zazdrości, jej odrobina dodaje związkowi pikanterii. Niestety jej nadmiar może prowadzić do poważnych problemów i przyczynić się do toksyczności związku.
     Problem zazdrości znany jest każdemu. Z tą różnicą, że jedni sobie z nią radzą a inni nie. Życie z zazdrośnikiem bywa bardzo ciężkie i niejednokrotnie potrzebna jest porada psychologa, albo nawet terapia. Zazdrosnym mężczyzną targają przeróżne emocje, zazwyczaj jest to gniew, utrata kontroli nad słowami a często czynami, a także głębokie przygnębienie. Jeśli chodzi o mężczyzn nie ma jednej konkretnej postawy zazdrośnika. Jest ich kilka, warto dowiedzieć się na temat męskiej zazdrości jak najwięcej by pomóc sobie i partnerowi. Często się zdarza, że mężczyzna robi kobiecie awanturę np. o to, że zadzwonił do niej kolega z pracy. Nieważne, że rozmowa dotyczyła spraw zawodowych i odbywała się w jego obecności. Zazdrosny mężczyzna doszukuje się podtekstów nawet w tym, że jego kobieta zatrzymała się na chwile by porozmawiać z sąsiadem z klatki obok. Co może być przyczyną takiego zachowania? Zazwyczaj niska samoocena.
       Często do tego przyczynia się brak pracy, albo fakt, że słabo zarabia. Mężczyzna obawia się wtedy, że kobieta znajdzie sobie lepszego, może to być (według niego) nawet sąsiad z klatki. W każdym znajomym będzie widział potencjalną konkurencję. On zwyczajnie powątpiewa w miłość partnerki i obawia się rywali. W takiej sytuacji nie ma nic lepszego jak tylko dopieścić mężczyznę. Podczas kolejnych, niepotrzebnych wyrzutów uśmiechnąć się i upewnić go w swoich uczuciach. Świetnie sprawdzają się takie słowa jak „przystojniaku czy mój geniuszu”. Delikatnie mówiąc kobieta musi dowartościować swojego mężczyznę, gdy ten przestał wierzyć w swoje siły i możliwości. 
       Znacznie trudniejsza jest sytuacja, kiedy partner „bawi się” w detektywa. Jeśli jego śledzenie, sprawdzanie komórki i wszelkie kontrolowanie wykracza poza granice przyzwoitości trzeba jak najszybciej reagować. Brak zaufania do partnerki i jej kontrolowanie, bardzo często ma podłoże w poprzednich związkach mężczyzny. Jeśli był kiedyś zdradzany, obecna partnerka musi budować w nim zaufanie, pomimo, że ona nic nie zawiniła. Należy jednak walczyć o swoją wolność. Jeśli kobieta nie ma sobie nic do zarzucenia, nie ma sensu się tłumaczyć, to nie pomoże. W danej chwili to jemu wydaje się, że wie lepiej. Warto wyznaczyć pewne granice prywatności. Doskonale sprawdza się posługiwanie jego bronią mianowicie, jeśli on robi czasem sceny zazdrości, ona powinna również być do tego zdolna. Zawsze można pokazać małego focha, że uśmiechnął się do sprzedawczyni. Mężczyzna poczuje się pewniej i będzie miał poczucie, że ktoś jest o niego zazdrosny. Krok po kroku nauczy się, że kochający się ludzie ufają sobie.
      Najtrudniejsze jest, kiedy zazdrość w skrajnej formie popycha mężczyznę do stosowania przemocy, wulgaryzmów i gróźb. Zazwyczaj jego agresywne zachowanie ma na celu przejęcie władzy nad osoba i jej całkowite zastraszenie. Jeśli kobieta nie reaguje na to z czasem jej życie staje się koszmarem. Początkowo należy szczerze porozmawiać z partnerem i przedstawić mu problem. Trzeba pokazać swoją stanowczość i oznajmić, że jeśli to się nie zmieni, to jedynym rozwiązaniem jest jej odejście. Niestety, bardzo często w skrajnych przypadkach zazdrości nieoceniona jest pomoc psychologiczna. Ma ona na celu nauczyć mężczyznę panowania nad swoim gniewem. Jeśli jednak efekty terapii są marne nie ma, co się okłamywać, że to się zmieni. Dla własnego dobra warto wtedy dotrzymać słowa i zwyczajnie odejść, póki nie jest za późno.